Menjëherë pas përhapjes së lajmit për kapjen e Nicolás Maduro, rrjetet sociale u përballën me një valë të paprecedentë përmbajtjesh të rreme, duke e kthyer ngjarjen në një studim konkret mbi rreziqet e teknologjive gjeneruese. Sipas një analize të publikuar nga WIRED, brenda pak orësh u shpërndanë video, imazhe dhe “prova vizuale” që pretendonin të dokumentonin arrestimin, por që në realitet ishin të vjetra, të nxjerra nga konteksti ose të krijuara me inteligjencë artificiale.
Ndryshe nga dezinformimi tradicional, përmbajtjet e këtij rasti kishin një nivel të lartë realizmi. Disa video ishin gjeneruar ose modifikuar me mjete AI, duke imituar pamje lajmesh televizive, operacione policore apo pamje “ekskluzive nga terreni”. Kjo e bëri shumë të vështirë për përdoruesit e zakonshëm të dallonin faktin nga fabrikimi, sidomos në platformat ku përmbajtja vizuale shpërndahet me shpejtësi. Një pjesë e imazheve virale u identifikuan më pas si materiale të krijuara me AI, falë mjeteve të zbulimit dixhital që analizojnë gjurmët e gjenerimit artificial. Por deri në momentin e verifikimit, përmbajtja kishte arritur miliona shikime në platforma si TikTok, Instagram dhe X.
Ekspertët e teknologjisë theksojnë se ky episod nuk është thjesht një problem lajmesh të rreme, por një pasojë direkte e democratizimit të mjeteve të AI-së. Sot, krijimi i një videoje bindëse të rreme kërkon pak kohë, pak njohuri teknike dhe pothuajse asnjë kosto. Në të njëjtën kohë, mekanizmat e moderimit të platformave mbeten të ngadalshëm për të reaguar në momente kur informacioni përhapet në kohë reale. Rasti i dezinformimit pas kapjes së Maduros tregon qartë se sfida kryesore e epokës së AI-së nuk është vetëm inovacioni, por kontrolli i tij. Ndërsa inteligjenca artificiale po bëhet gjithnjë e më e fuqishme në krijimin e përmbajtjes, nevoja për mjete verifikimi, transparencë dhe edukim dixhital po bëhet po aq kritike për ekosistemin informativ global.
Discussion about this post