Kur orët inteligjente bëhen rrjet social: gara për “like” mes fëmijëve në Kinë

Në Kinë, shumë prindër blejnë për fëmijët e tyre një orë inteligjente të markës Little Genius — zakonisht për siguri. Ora tregon vendndodhjen, lejon telefonata, dhe i jep prindërve paqe mendore. Por fëmijët kanë bërë diçka krejt tjetër me këto pajisje: i kanë kthyer në një arenë të vogël sociale, ku “like”-t vlejnë më shumë se funksionet e sigurisë.

Në ekosistemin e orëve, çdo fëmijë ka një profil. Mund të publikojnë foto, të lënë komente, të ngrejnë nivelin e profilit dhe, më e rëndësishmja, të mbledhin “like”. Shumë shpejt, kjo u bë mënyra kryesore për të fituar famë në klasë. Kush ka më shumë pëlqime, është “i madhi” i grupit.

Dhe aty nisi gara.

Fëmijët, që nga 7-vjeçarët deri te adoleshentët, filluan të kërkonin mënyra se si të ngjiteshin në renditje. Fillimisht, kërkonin “like” nga miqtë. Pastaj, më të shkathëtit zbuluan tregun e botëve — llogari të rreme që për një shumë të vogël japin dhjetëra apo qindra pëlqime. Disa madje blejnë llogari të gatshme, të cilat vijnë me një histori të gjatë “famë online”. Një vajzë 18-vjeçare është bërë pothuajse legjendë në këtë botë: profili i saj ka mbledhur mbi një milion “like”, duke e kthyer në një lloj mini-influencuese brenda komunitetit të orëve inteligjente. Fëmijët e tjerë e shohin si VIP. Disa i kopjojnë postimet. Të tjerë thjesht përpiqen t’i afrohen.

Por ky univers, që për prindërit duket i pafajshëm, ka një anë tjetër. Fëmijët fillojnë të krahasohen, të bëhen të fiksuar pas renditjeve, të trishtohen kur shohin të tjerët më të popullarizuar. Ka raste të prindërve që thonë se fëmija i tyre refuzonte të hante pa kontrolluar më parë orën, ose zihej me shokët për shkak të “like”-ve.

Nga ana tjetër, ka edhe rrezik. Disa llogari të botëve drejtohen nga të rritur të panjohur. Disa fëmijë janë kontaktuar nga persona të rastësishëm. Dhe ky është momenti kur prindërit kuptojnë se ora që bleu për siguri, ka hapur një derë të re që nuk e kishin parë të vinte. Autoritetet kineze kanë nisur të ndërhyjnë. Po hartojnë rregulla të reja për orët e fëmijëve dhe po paralajmërojnë prindërit që t’i monitorojnë më shumë. Por fenomeni i popullaritetit dixhital — i blerë apo i fituar — duket se ka zënë rrënjë.

Sepse për shumë nga këta fëmijë, nuk është thjesht lojë. Është identitet. Është status. Është “fama e orës”.