Zgjidhjet e kodimit me inteligjencë artificiale po transformojnë botën e projekteve open‑source, duke ulur barrierat për kontribuesit dhe duke rritur ritmin e gjenerimit të kodit. Megjithatë, përvojat e zhvilluesve tregojnë se përfitimet shoqërohen edhe me sfida të reja, sidomos lidhur me cilësinë e kodit dhe menaxhimin e kontributeve.
Funksionalitetet e asistencës automatike lejojnë krijimin e moduleve dhe funksioneve të reja me shpejtësi, por disa drejtues projektesh, si Jean‑Baptiste Kempf, CEO i VideoLAN, paralajmërojnë për kodi të dobët që kërkon rishikim të thellë dhe mund të mbingarkojë rishikuesit. Ndërkohë, platforma Blender ka përjetuar situata ku kontributet e gjeneruara nga AI kanë ngjallur sfida për rishikuesit e kodit, duke ngadalësuar përparimin e projekteve. Një nga problemet kryesore është fragmetimi i komunitetit dhe mungesa e mirëmbajtësve të kualifikuar, pasi zgjidhjet automatike lehtësojnë hyrjen e kontributeve, por nuk rrisin automatikisht numrin e ekspertëve që menaxhojnë kompleksitetin e projekteve. Konstantin Vinogradov, themelues i Open Source Index, thekson se kjo krijon një “peshë të re” për projektet e hapura, ku kontrolli dhe mirëmbajtja bëhen më të vështira.
Për t’u përballur me këtë situatë, disa projekte kanë implementuar rregulla të reja për kontributet, duke kërkuar që kodet e gjeneruara nga AI të verifikohen nga përdorues të certifikuar. Kjo praktikë ndihmon në ruajtjen e cilësisë dhe stabilitetit, pa penguar përdorimin e avantazheve të AI-së. Debati mbi rolin e AI-së në softuerin open‑source përqendrohet te pyetja: nëse programimi është vetëm gjenerimi i kodit, AI mund të jetë e mjaftueshme; por nëse inxhinieria e softuerit përfshin menaxhimin, bashkëpunimin dhe mirëmbajtjen, përdorimi i AI-së duhet të jetë i matur dhe i monitoruar.
Discussion about this post