Për vite me radhë, Pentagoni ishte i vetëdijshëm për një nga rreziqet më moderne të fushëbetejës një kërcënim që nuk vinte nga raketat apo sulmet kibernetike, por nga vetë telefonat që ushtarët mbanin në xhep. Zyrtarët amerikanë të mbrojtjes po përballen me pasojat e një problemi për të cilin kishin paralajmëruar prej më shumë se një dekade: smartphone-ët dhe aplikacionet komerciale po ua bëjnë më të lehtë kundërshtarëve të huaj të gjurmojnë lëvizjet dhe sjelljen e trupave amerikane.
Problemi lidhet me sasinë enorme të të dhënave të lokacionit që gjenerojnë telefonat modernë. Smartphone-ët shkëmbejnë vazhdimisht informacion me aplikacione, rrjete reklamash, operatorë celularë dhe kompani që tregtojnë të dhëna. Edhe kur përdoruesit nuk ndajnë aktivisht vendndodhjen e tyre, gjurmët digjitale mund të zbulojnë ku jetojnë, ku udhëtojnë dhe ku punojnë. Për personelin ushtarak, kjo përkthehet në një rrezik serioz sigurie. Prej vitesh, analiza të ndryshme kanë treguar se si të dhënat komerciale mund të zbulojnë baza ushtarake, dislokime trupash dhe modele aktiviteti rreth objekteve sensitive. Në disa raste, studiuesit kanë arritur të identifikojnë lokacione sekrete vetëm duke analizuar heatmap-et e aplikacioneve të fitnesit ose të dhënat e reklamave mobile. Pentagoni ka paralajmëruar vazhdimisht ushtarët për rreziqet e geolocation-it, përdorimit të aplikacioneve dhe ekspozimit ndaj survejimit digjital. Por kontrolli i miliona pajisjeve personale ka rezultuar jashtëzakonisht i vështirë. Ajo që ka ndryshuar tani është shkalla e industrisë së survejimit.
Agjenci të inteligjencës dhe kompani private mund të blejnë sasi të mëdha të dhënash lokacioni përmes tregjeve komerciale që operojnë në zona gri ligjore. Në vend të metodave tradicionale të spiunazhit, kundërshtarët mund të ndërtojnë profile të detajuara sjelljeje përmes të dhënave të zakonshme të mbledhura nga aplikacionet dhe shërbimet online. Ekspertët paralajmërojnë se këto metadata mund të zbulojnë rutinat ushtarake, rrjetet e personelit dhe lëvizjet strategjike pa pasur nevojë të sulmohet drejtpërdrejt ndonjë sistem i klasifikuar qeveritar. Rasti tregon se sa thellë është ndërthurur tashmë teknologjia civile me sigurinë kombëtare. Pajisjet e krijuara për komunikim, navigim apo rrjete sociale mund të funksionojnë pa dashje edhe si mjete inteligjence. Dhe në një botë ku pothuajse çdo lëvizje gjeneron të dhëna, kufiri mes përdorimit të zakonshëm të telefonit dhe survejimit është bërë më i paqartë se kurrë më parë.
Discussion about this post