Robotët nënujore po përdoren gjithnjë e më shumë për inspektime, kërkime shkencore dhe operacione industriale, por kanë një pengesë të vjetër: komunikimi nën ujë është i vështirë. Valët radio dobësohen shpejt, lidhjet janë të pasigurta dhe distancat reale shpesh e kthejnë çdo koordinim në një sfidë. Pikërisht këtu synon të hyjë Skana Robotics, e cila, sipas TechCrunch, po ndërton teknologji që ndihmon flotat e robotëve nënujore të shkëmbejnë informacion dhe të bashkëpunojnë. Ideja është e thjeshtë, por e vështirë për t’u realizuar: në vend që një robot të punojë i vetëm dhe të kthehet më pas me të dhënat, disa robotë mund të ndajnë punën, të përshtatin itinerarin dhe të reagojnë si ekip, edhe kur kushtet e mjedisit ndryshojnë. Për misione si hartëzimi i shtratit të detit, inspektimi i kabllove nënujore ose vëzhgimi i zonave të mëdha, kjo do të thotë më pak kohë e humbur dhe më shumë efikasitet.
Në praktikë, komunikimi nën ujë mbështetet shpesh te sinjalet akustike, por këto kanë kufizime: janë më të ngadalta, ndikohen nga zhurmat e ambientit dhe nga distanca. Skana Robotics po përpiqet ta bëjë këtë realitet më të menaxhueshëm me një kombinim të qasjeve harduerike dhe softuerike, në mënyrë që robotët të mund të shkëmbejnë mesazhe thelbësore pa e shteruar energjinë dhe pa u bllokuar nga vonesat. Ajo që e bën këtë lloj teknologjie të rëndësishme nuk është vetëm “të dërgosh një sinjal”, por të krijosh kushtet që një flotë robotësh të sillet si një sistem i vetëm: të ndajë detyra, të raportojë pengesa dhe të korrigjojë planin në kohë. Nëse kjo qasje funksionon në shkallë, ajo mund të ndikojë si në kërkimin shkencor të oqeaneve, ashtu edhe në industrinë e energjisë dhe infrastrukturës nënujore.
Discussion about this post