Një video e re ka bërë bujë, duke treguar se si robotët humanoidë po afrohen gjithnjë e më shumë me njerëzit falë AI-së dhe teknologjisë bionike.
Kompania kineze AheadForm ka publikuar së fundmi një video që po shpërndahet me shpejtësi në rrjetet sociale, ku një kokë roboti humanoid shfaqet duke bërë shprehje fytyre jashtëzakonisht realiste — sy që pulsojnë natyrshëm, shikime që lëvizin, mimika që reflekton emocione subtile.
Duke përdorur teknologji të avancuar si algoritme AI vetë‑mbikëqyrëse dhe aktuatorë bionikë, AheadForm pretendon se ka arritur të kapë “emocionet autentike dhe shprehje fytyre si të gjalla”. Synimi është që ndërveprimi mes njeriut dhe robotit të jetë sa më natyral dhe bindës — nga lëvizjet minimale e deri te reagimi ndaj mjedisit përreth robotit.
Hu Yuhang, themeluesi i AheadForm, thotë se janë në rrugë për të bërë robotë që pak a shumë mund të simpatizohen si njerëz. Ai parashikon që brenda një dekade ata mund të duken sikur janë vërtet njerëzorë, ndërsa në 20 vite të jenë të aftë të ecin dhe veprojnë si njeri.
Por ky përparim teknologjik vjen me pyetje të rëndësishme morale dhe psikologjike: sa larg mund të shkojmë pa humbur ndjesinë e “njeriut”? Të jetë ky lloj mimesh robotik një hap i domosdoshëm në evoluimin e AI-së, apo diçka që na bën të ndihemi të pasigurt dhe të hutuar?
Kompania kineze AheadForm ka publikuar së fundmi një video që po shpërndahet me shpejtësi në rrjetet sociale, ku një kokë roboti humanoid shfaqet duke bërë shprehje fytyre jashtëzakonisht realiste — sy që pulsojnë natyrshëm, shikime që lëvizin, mimika që reflekton emocione subtile.
Duke përdorur teknologji të avancuar si algoritme AI vetë‑mbikëqyrëse dhe aktuatorë bionikë, AheadForm pretendon se ka arritur të kapë “emocionet autentike dhe shprehje fytyre si të gjalla”. Synimi është që ndërveprimi mes njeriut dhe robotit të jetë sa më natyral dhe bindës — nga lëvizjet minimale e deri te reagimi ndaj mjedisit përreth robotit.
Hu Yuhang, themeluesi i AheadForm, thotë se janë në rrugë për të bërë robotë që pak a shumë mund të simpatizohen si njerëz. Ai parashikon që brenda një dekade ata mund të duken sikur janë vërtet njerëzorë, ndërsa në 20 vite të jenë të aftë të ecin dhe veprojnë si njeri.
Por ky përparim teknologjik vjen me pyetje të rëndësishme morale dhe psikologjike: sa larg mund të shkojmë pa humbur ndjesinë e “njeriut”? Të jetë ky lloj mimesh robotik një hap i domosdoshëm në evoluimin e AI-së, apo diçka që na bën të ndihemi të pasigurt dhe të hutuar?
Rreziqet dhe Mundësitë
– Mundësitë:
• Përmirësim në robotikë humane dhe përdorim në shërbime klienti, kujdes shëndetësor, edukim dhe mbështetje emocionale.
• Potencial për terapitë psikologjike ose për personat e vetmuar, duke ofruar ndërveprim të dukshëm emocional.
• Zhvillimi i inteligjencës sociale të robotëve për një komunikim më natyral njeri‑robot.
– Rreziqet:
• Përdoruesit mund të ndihen të shqetësuar kur robotët duken shumë afër njerëzimit, por jo plotësisht.
• Rreziku i manipulimit emocional nga robotët që shfaqin shprehje bindëse.
• Paqartësi etike mbi dallimin mes realitetit dhe simulimit.
• Çështje privatësie nëse robotët mbledhin të dhëna emocionale nga përdoruesit.
Discussion about this post